Znajdziesz tu odpowiedzi na najczęstsze pytania i problemy, z którymi pracuję z moimi Pacjentami

Najpierw powinniśmy określić, co to właściwie znaczy, że jakaś relacja jest toksyczna.Lista toksyn w relacji jest całkiem spora: manipulacja, obrażanie się, wybuchy gniewu, nieprzebaczenie, tzw. ciche dni, nieufność, podejrzliwość, nieszczerość, kłamstwo, uzależnienie, dystansowanie się, chłód emocjonalny, obgadywanie, wypominanie, pretensje, brak szacunku, wyśmiewanie, wywieranie presji, niecierpliwość, zazdrość, egocentryzm, niesłuchanie, brak czasu… Listę tę można by było jeszcze długo kontynuować. Toksyczna relacja sprawia, że czujesz poniżenie, atak, brak wsparcia, a także brak zrozumienia. Toksyczną relacją może stać się każdy związek, w którym czujesz się coraz gorzej. Toksyczne relacje istnieją w każdym obszarze – toksyczni rodzice, toksyczny związek czy toksyczni przyjaciele. Przepis na DETOKS:1. Nazwij toksynyWeź kartkę i napisz, jakie toksyczne zachowania drugiej osoby odbierają Ci energię. Co w jej zachowaniu narusza Twoje granice? Jakie Twoje prawa zostały naruszone? Następnie spójrz na siebie – co w Twoim zachowaniu jest toksyczne? Tak, dokładnie tak – bardzo możliwe, że i w Twoje zachowania wkradły się już toksyny. 2. Zakreśl graniceSpróbuj narysować symbolicznie granice swojego JA i w ich zakres wpisz wszystko to, co chciałbyś, aby było szanowane przez drugą osobę. Mogą to być Twoje emocje, potrzeby, słabości, prawa. Użyj

Ataki paniki to napady silnego lęku o podłożu psychologicznym. Intensywny lęk nie jest w tym przypadku spowodowany realnie występującym zagrożeniem. Nie oznacza to jednak, że doświadczająca go osoba odczuwa go „bez powodu”. Dla niej zagrożenie jest jak najbardziej autentyczne. OBJAWYUczucia doznawane podczas ataku paniki są bardzo intensywne i niektóre z nich mogą zostać mylnie uznane za objawy udaru czy zawału serca, co wpływa na zwiększenie odczuwanego niepokoju. Do najczęściej występujących objawów należą:– bóle w klatce piersiowej, duszności, przyspieszony oddech, niekontrolowany płytki oddech,– zawroty głowy,– drżenie całego ciała lub określonej grupy mięśni, drętwienie (mrowienie) kończyn,– bóle brzucha, nudności,– kołatanie serca, przyspieszone tętno,– pocenie się (zimne poty),– brak tchu,– dreszcze lub nagłe uczucie gorąca,– uczucie dławienia się,– omdlewanie, bladość skóry,– obawa przed utratą kontroli nad sobą,– obawa przed śmiercią,– paraliż kończyn,– nieprzyjemne doznania w jamie brzusznej lub biegunka. PRZYCZYNYNaukowcy wciąż nie odkryli jeszcze dokładnej przyczyny występowania ataków paniki. Wielu specjalistów wskazuje na czynniki biologiczne. Teorie o biologicznym podłożu ataków paniki są związane z zaburzeniami pracy neuroprzekaźników serotoniny i noradrenaliny. Jako powody wystąpienia ataku paniki wskazuje się tutaj:* wyższy niż u przeciętnej

Relaksacja jest rozluźnieniem wewnętrznego napięcia, w wyniku, którego zmniejszają się nasze negatywne emocje, takie jak lęk, złość, gniew, zawiść. Możemy powiedzieć, że w wyniku rozluźnienia negatywne emocje zamieniają się w życzliwość, radość i spokój. Rozluźnienie wewnętrznych napięć i negatywnych emocji sprzyja także rozwojowi dojrzałość emocjonalnej. W potocznym rozumieniu relaks jest określany jako rozluźnienie, odprężenie. Bardziej fachowo mówi się o zwolnieniu psychofizycznym, zmniejszeniu napięcia somatopsychicznego (cielesno-psychicznego) czy reakcji demobilizacyjnej (zmniejszenie mobilizacji) organizmu. Niezależnie od użytego pojęcia zawsze chodzi o stan przeciwny do stresu i napięcia. Reakcji relaksu towarzyszyć mogą subiektywne odczucia określane jako wewnętrzny spokój, wewnętrzne wyciszenie, odprężenie, pogoda ducha, wrażenie zapadania się, wewnętrzna błogość, łagodna euforia, stan zmienionej świadomości. Mówi się niekiedy wprost, że relaks jest specyficznym „przestrojeniem świadomości”, które powoduje zmniejszenie wrażliwości na bodźce zewnętrzne i zwiększenie wrażliwości na bodźce wewnętrzne pochodzące z wnętrza organizmu i sfery ducha oraz psychiki. Techniki relaksacyjneRelaksacja to wszelkie metody i sposoby uzyskiwania stanu fizycznego i psychicznego odprężenia, czyli tzw. stanu relaksu. Treningi i ćwiczenia relaksacyjne służą wypracowaniu nawyków wprowadzania się w ten stan.Techniki relaksacyjne doskonale sprawdzają się w walce ze stresem.

aburzenie obsesyjno-kompulsyjne lub obsesyjno-kompulsywne (OCD) wiąże się z lękiem, który wywołuje niepożądane, natrętne myśli i niepokojące wyobrażenia. Towarzyszą temu zachowania, które mają charakter przymusu. Celem tych zachowań jest neutralizacja obsesyjnych myśli. Zaburzenie to znane jest również pod nazwami: nerwica natręctw, zespół anankastyczny, nerwica anankastyczna.Człowiek dotknięty zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym bardzo się czegoś boi i od tego strachu wszystko się zaczyna. Obawy dotyczą najczęściej zdrowia i zarazków („wszędzie są bakterie, zarażę się, jeżeli dotknę czegokolwiek w sklepie lub tramwaju”), pieniędzy („zbankrutuję”), a także bezpieczeństwa najbliższych. Zdarzają się także obsesyjne, budzące przerażenie myśli o zrobieniu komuś czegoś złego. Lęk jest tak silny, że Pacjent zaczyna zastanawiać się, co może zrobić, by go ukoić i zminimalizować ryzyko, że wydarzy się to, co tak strasznie go przeraża. Objawy te uporczywie nawracają, stając się źródłem poważnego dyskomfortu i znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie. Osoba dotknięta OCD może doświadczać jedynie myśli natrętnych, jedynie czynności przymusowych lub jednych i drugich równocześnie. Najczęściej występujące obsesje dotyczą m.in.:* brudu („ubrudziłem się dotykając klamki”),* wątpliwości („czy zamknąłem drzwi?”),* potrzeby symetrii („książki muszą leżeć równo”),* agresji („a jeśli kogoś

Emocje nadają naszemu życiu koloryt i czasami sprawiają (a przynajmniej tak nam się wydaje), że wszystko komplikują, uwierają nas i sprawiają, że już nic nie rozumiemy i nad niczym nie panujemy.Emocji jest wiele, a wśród nich między innymi: radość, smutek, strach, złość, zaskoczenie, wstręt, wstyd, dumę, zażenowanie, podniecenie. Emocje to stany intencjonalne. Oznacza to, że ujawniają się w kontekście wystąpienia jakiegoś zjawiska, osoby, obiektu (prawdziwego lub, co ważne, wyobrażonego). Emocja ma czynnik wartościujący – zaraz dokładamy ocenę – złe lub dobre. Choć w rzeczywistości emocje nie są ani dobre, ani złe. Po prostu ujawniają się jako konsekwencja naszych potrzeb, myślenia, przekonań, wartości. Co ważne emocje są krótkotrwałe. Choć emocje związane są z naszą psychiką, to wpływają również w sposób znaczący na nasze ciało w postaci np. spłyconego oddechu, szybszego bicia serca czy nerwobóli. Jedną z najważniejszych rzeczy, które trzeba zrozumieć jest fakt, że wszystkie emocje są tak samo ważne. Każde odczuwanie emocji stanowi dla nas komunikat od naszego organizmu. Negatywne emocje informują nas o tym, że coś nam przeszkadza i jest sprzeczne z naszym ogólnym odczuwaniem świata. To właśnie dzięki odczuwaniu tych emocji, dostajemy sygnał do działania, by wpłynąć i zmienić sytuację, która nam

Poczucie własnej wartości jest jednym z najważniejszych składników rozwoju osobistego i dobrego samopoczucia emocjonalnego każdego człowieka. Poziom samooceny może zmieniać się w ciągu życia i być uzależniony od różnych sytuacji. Pomimo tego, że pojęcie niskiej samooceny jest często bagatelizowane, jej skutki mogą w znacznym stopniu wpływać na obniżenie dobrostanu. Niskie poczucie własnej wartości może stanowić czynnik ryzyka wystąpienia depresji, zaburzeń lękowych oraz tendencji samobójczych czy zachowań autodestrukcyjnych. Dlatego trzeba zwracać uwagę na objawy, które wskazują, że nie kochasz siebie tak bardzo, jak na to zasługujesz. Objawy niskiej samooceny:* wycofanie, nieśmiałość, lęk przed zmianą, doszukiwanie się winy we własnym zachowaniu,* pesymizm, nadwrażliwość na krytykę, perseweratywność (długie przeżywanie sytuacji stresowej),* brak wiary we własne siły,* oczekiwanie negatywnych konsekwencji własnych działań,* lęk przed wystąpieniami publicznymi,* problemy z podejmowaniem decyzji, brak motywacji do działania,* nieśmiałość i niechęć do wchodzenia w interakcje społeczne,* ciągłe poczucie winy oraz wstydu,* złość i zdenerwowanie w reakcji na krytykę,* wysokie wymagania wobec siebie,* nadmierny perfekcjonizm, chęć wyręczania innych osób,* ciągła chęć dopasowywania się do oczekiwań innych ludzi. Jak poradzić sobie z niską samooceną?Życie z obniżonym poczuciem własnej wartości nie jest łatwe, dlatego tak wiele

Uzależnienia wśród dzieci i młodzieży to niezwykle złożony problem, który z roku na rok narasta i przyjmuje różne formy. Ponadto w okresie dojrzewania pojawiają się dodatkowe trudności w interpretacji zachowań nastolatka. Uzależnienie u dzieci i młodzieży może rozwijać się po cichu i wynikać z rozmaitych przyczyn. To, czy w porę je rozpoznamy zależy w dużej mierze od rodziców. Dlatego niezwykle ważna jest czujność, a także minimalizowanie zagrożenia. Każde dziecko jest w jakimś stopniu narażone na kontakt z używkami, podobnie jak i dorośli. Trzeba zatem zadać sobie pytanie: czy moje dziecko jest świadome zagrożeń, czy czuje się bezpieczne w swoim otoczeniu, czy posiada niezbędną wiedzę, czy jest wystarczająco asertywne, aby w trosce i szacunku do siebie powiedzieć pokusom lub presji: „nie”? Czynniki i sytuacje zwiększające prawdopodobieństwo sięgania po używki przez młodzież oraz te minimalizujące zagrożenie. Relacje dziecka z otoczeniem mają ogromne znaczenie. Wśród czynników ryzyka znajdziemy: brak nadzoru rodzicielskiego, słabe przywiązanie dziecka do rodziców, brak zaufania do dorosłych czy też uzależnienia w bliskim otoczeniu i trudne warunki życia np. zaniedbanie w domu. Na minimalizowanie zagrożenia ma natomiast wpływ: wsparcie rodziców i silne więzi rodzinne, obecność w życiu młodej osoby dobrych wzorców, mentorów i stabilne środowisko domowe. Profilaktyka uzależnień Profilaktyka uzależnień zaczyna