Współuzależnienie to utrwalony schemat postępowania w trudnej niszczącej i długotrwałej sytuacji związanej z patologicznymi zachowaniami osoby bliskiej

Uzależnienie (od alkoholu, narkotyków, hazardu, seksu) wywiera wpływ na życie nie tylko chorego, ale także jego najbliższych. Życie osoby uzależnionej kręci się wokół nałogowego zachowania, a życie osoby współuzależnionej kręci się wokół osoby uzależnionej, co w konsekwencji doprowadza o zapominaniu o własnych potrzebach.

Osoby współuzależnione próbują wprowadzić zmiany zmierzające ich zdaniem do poprawy sytuacji, jednak niejednokrotnie to co robią pogorsza ją i ją utrwala. Postawa osób współuzależnionych zazwyczaj nie pomaga rozwiązać problemu uzależnienia w rodzinie, a wręcz przeciwnie niejednokrotnie podtrzymuje nieefektywne schematy zachowań.

Trzeba zaznaczyć, że współuzależnienie jest nieświadomym procesem przystosowywania się do życia z osobą uzależnioną, powodującym postępujące uwikłanie.

Często zdarza się tak, że żyjąc z osobą uzależnioną bliscy przyzwyczajają się do życia w lęku, strachu, niepewności i bezsilności, co w konsekwencji prowadzi do choroby całego systemu.

JEŚLI:
* Twoje życie skupia się głównie wokół nałogu twojego bliskiego.
* Starasz się kontrolować nałóg osoby Ci bliskiej (alkohol, narkotyki, hazard, seks).
* Przeżywasz huśtawki emocjonalne, doświadczasz chaosu uczuciowego, poczucie winy i wstydu to emocje, które często Ci towarzyszą.
* Często obarczasz się odpowiedzialnością za zachowanie innych.
* Czujesz zależność emocjonalną od bliskiej osoby, która jest uzależniona.
* Tłumisz swoje uczucia, myśli lub wręcz przeciwnie wybuchasz złością w naj mniej oczekiwanym momencie.
* Przeżywasz trudność w wytyczaniu granic między sobą, a innymi ludźmi.
* Często doświadczasz trudności we właściwym adresowaniu swoich potrzeb i pragnień.
* Odczuwasz stany depresyjne, apatie, niechęć, brak radości w życiu.
* Masz problemy ze snem.
* Pojawiły się u Ciebie dolegliwości psychosomatyczne tj. ból głowy, brzucha, zaburzenia odżywienia (brak apetytu lub zajadanie stresu).

PODDAJ SIĘ TERAPII, niezależnie od woli osoby uzależnionej do podjęcia swojego leczenia. Na wstępie skonsultuj się psychologiem, by ustalić dalszy plan leczenia.

Edyta Dedek

Psycholog kliniczny, psychotraumatolog, psychoonkolog, terapeuta EMDR